Πρόσφατα Νέα

δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 20/01/2012 - 19:27
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 13/01/2012 - 23:25
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 13/01/2012 - 21:46

Ψηφοφορία

Πείτε μας την γνώμη σας για το καινούργιο site του σχολείου μας

Βρίσκεστε εδώ

Η πόλη μας

Αμφίκλεια -  Μια πόλη διαχρονική

Ο ποιητής δεν έψαξε τη μια του Μούσα! Σαν κοίταξε ψηλά, βρήκε τον Παρνασσό, τον ιεροπρεπή, τον δικόρυφο, τον γερο-βασιλιά του ψύχους, τη χώρα του Πανός, του Απόλλωνος, του Διονύσου… Σαν κοίταξε χάμω βρήκε τον Κηφισό με τα νερά του, τη γη με τα γεννήματά της.. Σαν κοίταξε πίσω βρήκε τους μύθους και τις ιστορίες, τους ήρωες και τους θεούς… Σαν κοίταξε μπρος, βρήκε τις τέχνες ενός αύριο… Σαν κοίταξε γύρω, βρέθηκε  στην Αμφίκλεια.

Η Αμφίκλεια (Δαδί – πόλη 3600 κατ. ), είναι κωμόπολη της δυτικής Λοκρίδας, επαρχίας  του νομού Φθιώτιδας, έδρα του ομωνύμου Δήμου Αμφίκλειας (6.500 κατ.).  Βρίσκεται στο κέντρο της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας, με φυσικές ομορφιές, χτισμένη αμφιθεατρικά στις ΒΔ πλαγιές του χιλιοτραγουδισμένου Παρνασσού  και ενυδατωμένη απ’ τα νερά του Κηφισού. Στον Δήμο Αμφίκλειας ανήκουν τα Δημοτικά Διαμερίσματα: Δρυμαίας, Μπράλου, Ξυλικών, Παλαιοχωρίου, και Τιθρωνίου.

Η Ιστορία της πόλης αρχίζει από τους προϊστορικούς χρόνους με το ταξίδι του Δευκαλίωνα και της Πύρας, που μετά το μεγάλο κατακλυσμό, ως μόνοι ζωντανοί θνητοί, άραξαν στον Παρνασσό.  Εκείνη η κιβωτός, έφερε στην περιοχή τους πρώτους κατοίκους, τους Πελασγούς, κι ύστερα τους Φωκείς. Οι Πελασγοί είπαν τη χώρα Οφιτεία  ή  Οφίτεια, στα χρόνια της προϊστορίας, ως τόπο διαμονής κάποιου φιδιού. Οι Δωριείς και οι Φωκείς την είπαν αργότερα Αμφίκαια, έστειλαν τους νέους της στον Τρωικό πόλεμο και συμμετείχαν και σε άλλους πολέμους.  Στους Μηδικούς, ο Ξέρξης έκαψε την Αμφίκαια και στο τέλος του Β΄ Φωκικού πολέμου (Το 346 π.χ.), το Αμφικτιονικό Συνέδριο την είπε Αμφίκλεια, ως χώρα φημισμένη ή κλεισμένη ολόγυρα – προστατευμένη – από μεγάλα βουνά.

Ο Φίλιππος της Μακεδονίας έκαψε πάλι την πόλη, που πολύ αργότερα, στο Μεσαίωνα πια, έγινε Δαδί, απέκτησε τον πύργο που στέκεται ακόμη ορθός και συνέχισε να ζει πολέμους, με τους Καταλανούς και τους Φράγκους – της μάχης του Κηφισού ποταμού - και με τους Τούρκους. Το 1456 το Δαδί, έπεσε οριστικά στα χέρια των Τούρκων και διοικητικά υπαγόταν στο Βιλαέτι των Ιωαννίνων και στο Σαντζάκι του Ευρίπου (Χαλκίδας). 

Ο γερο – βασιλιάς  τρόμαζε τους στρατούς του αντιπάλου κι έκρυβε στις πλαγιές και τις κορφές του τους αρματολούς και τους κλέφτες, που ετοίμαζαν την ελευθερία. Ο Παρνασσός ήταν κέντρο των αρματολών. Ανδρούτσος, Ξυλικιώτης, Διάκος, Δυοβουνιώτης, Πανουργιάς και οι Δαδιώτες: Ντρέλλας, Μωραϊτης, Παπακώστας, Πρωτοπαππάς, Φλώρος και Γαβρίλης. Χώρο επαναστατικής δράσης στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα είχε ο Ανδρούτσος το Δαδί.

Του άρεσε να μένει στο μοναστήρι της Παναγίας και εκεί κατέφυγε, όταν σαν αρχιστράτηγος πολεμούσε τα στρατεύματα του Χουρσίτ Πασά, που υπό τις διαταγές του Κιοσέ Μεχμέτ Πασά, προσπαθούσαν να σβήσουν την επανάσταση στην Στερεά.

Την 1η Νοεμβρίου του 1822  η ξεχασμένη πια κιβωτός της ιστορίας, έφερε στο Δαδί μια μάχη (τη μάχη του Δαδιού) και μια καταστροφή, για να ακολουθήσει λίγο μετά ζωή πάλι ελεύθερη. Κι η βρύση της Αμφίκλειας του αγώνα, ένα κέντρο κοινωνικής ζωής, στη γειτονιά του οποίου έγινε πολεμικό συμβούλιο με τον Ανδρούτσο κι άλλους ανδρειωμένους, είχε ήδη αρχίσει να ρέει νερό ελευθερίας για τους διψώντας. Είναι ακόμα η «Χορευταριά», στη γειτονιά της ιστορίας της Αμφίκλειας.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι την 29η Νοεμβρίου 1805 επισκέφθηκε το Δαδί ο Άγγλος περιηγητής Γουλ. Λήκ και μας δίνει πληροφορίες για το Δαδί και τους κατοίκους του. Γύρω στο 1895 φιλοξενήθηκε στο Δαδί -  από τον δικηγόρο Δημ. Μέρμηγκα - ο δυναμικότερος πρωθυπουργός της Γαλλίας, θρυλικός φιλέλληνας και ιδιαίτερος φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, μετέπειτα νικητής του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου Γεώργιος Κλεμανσώ

Εδώ λατρεύτηκε ο Διόνυσος και υπήρχε το μοναδικό σ’ όλη την Ελλάδα ιερό – μαντείο – ιατρείο του Διονύσου που ευλογούσε την Αμφίκλεια, κι εδώ τελούνταν «μυστήρια» φυλαγμένα απ’ τους θιασώτες του Βάκχου της αμπέλου, της υπαίθρου, της καλλιέργειας της γης και της παρασκευής του οίνου, της δύναμης, της υγείας, της ιατρικής –προ Ασκληπιού- της μαντικής – προ Απόλλωνος-της Μουσικής- του Διθυράμβου- του τραγουδιού, του κεφιού, της χαράς, της ζωής, της «μανίας» και της θείας έκστασης, της γαλήνης και του ύπνου…    

Η Αμφίκλεια σήμερα, όπως και παλαιότερα, αποτελεί το πνευματικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής και βρίσκεται στα όρια των νομών Φθιώτιδας, Βοιωτίας και Φωκίδος ανάμεσα σε δύο τουριστικές περιοχές. Ανατολικά της η παραθαλάσσια περιοχή των Καμένων Βούρλων και των Θερμοπυλών και δυτικά της το χιονοδρομικό κέντρο Παρνασσού, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών και το χάνι της Γραβιάς. 

Καθώς ανεβαίνει κανείς προς το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού συναντά αρχαιότητες, ερείπια μεσαιωνικά, το εκτροφείο θηραμάτων, το Μοναστήρι της Παναγίας, τον Εθνικό δρυμό Παρνασσού. Στις θέσεις Φτερόλακα και Κελάρια λειτουργούν τα χιονοδρομικά κέντρα Παρνασσού, με σύγχρονες εγκαταστάσεις και διευκολύνσεις. Εκεί που κάποτε κατοικούσε ο τραγοπόδαρος Πάνας και απολάμβανε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα - τα δασωμένα μυστικά του γερο-βασιλιά, σήμερα θνητοί γεμίζουν τις πλάγιές του και ανακαλύπτουν τα μονοπάτια του… απολαμβάνοντας το αγαπημένο τους σπορ.

Η Αμφίκλεια σήμερα διατηρεί τον ήρεμο ρυθμό της ζωής. Επιχειρήσεις κάθε είδους προάγουν το απλό ή σύνθετο της διαμονής ή της επίσκεψης των κατοίκων και των φιλοξενουμένων αντίστοιχα, που βρίσκουν στο θέρετρο του Παρνασσού τα πάντα. Καταστήματα, ταβέρνες, καφέ, καφενεία και ουζερί, ξενώνες αποτελούν το περιβάλλον ενός … περιβάλλοντος με άπειρες δυνατότητες δράσεων…

Οι κάτοικοι διακρίνονται για την αγάπη που έχουν για τον τόπο τους και την προσήλωσή τους στα ήθη και τα έθιμα που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους. Σαν φτάσει στην Αμφίκλεια ο επισκέπτης, θα ξαποστάσει στην πεντακάθαρη και πλακόστρωτη πλατεία και αφού πάρει μια ανάσα και δροσιστεί με τον αέρα του Παρνασσού, που μοσχοβολάει έλατο και πεύκο, μπορεί να ανηφορήσει προς την παλιά πόλη μέσα στα γραφικά σοκάκια της, με τα ασβεστωμένα πεζούλια, τις γλάστρες, τις θολωτές αυλόπορτες και τις πετρόκτιστες βρύσες. 

Ακόμα,  θα μπορέσει να νοιώσει και πιο κοντά στην παράδοση και τον πολιτισμό του τόπου, αν έχει την τύχη να παρακολουθήσει τα αναβιωμένα από τον Λαογραφικό Σύλλογο της Αμφίκλειας έθιμα του τόπου. Τα Χριστουγεννιάτικα κάλαντα και τα φιλέματα, τη φασουλάδα της Καθαράς Δευτέρας, τους Αναστάσιμους χορούς της δευτέρας του Πάσχα, τις εκδηλώσεις του Αυγούστου και ύστερα την εκδήλωση της μάχης του Δαδιού τον Νοέμβριο και τον φημισμένο «χόνδρο» της 5ης Δεκεμβρίου, που γιορτάζει τις αρχέτυπες των ανθρώπων δράσεις. Τέλος κάθε δυο χρόνια στις 21 Νοεμβρίου και στη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, γίνεται «Έκθεση ψωμιού και άλλων παρασκευασμάτων»

 
Αξιοθέατα της Αμφίκλειας

 

  1. Ο Μεσαιωνικός Πύργος (παλαιόπυργος ή παλιόπυργος).  Πάνω στην Ακρόπολη της Αρχαίας Αμφίκλειας. Είναι τετράγωνος με δυο πατώματα και συνολικού ύψους 11 μέτρων.  
  2. Η χορευταριά. Είναι το κέντρο του παλιού χωριού όπου γινόντουσαν οι δημόσιες εκδηλώσεις των Δαδιωτών. Κοντά είναι η βρύση, κτήριο Τουρκικής τέχνης με καμάρες. Απέναντι ήταν ο οντάς του Αγά.
  3. Αρχαίες επιγραφές. Βρίσκονται σε διάφορα σημεία του παλιού χωριού
  4. Το καμπαναριό της Μητρόπολης. Νησιώτικου ρυθμού με ρολόι που τοποθετήθηκε επί Δημάρχου Δριμείας Δημήτριο Λ. Μέρμηγκα το 1890.
  5. Το Μουσείο του Άρτου. Κατασκευάστηκε την διετία 2001-2003 και εγκαινιάστηκε στις 21 Νοεμβρίου 2003 από τον τότε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας κ. Αθανάσιο Τσουροπλή. Λειτουργεί στο Πνευματικό - Πολιτιστικό Κέντρο στην κεντρική πλατεία της Αμφίκλειας
  6. Το Μοναστήρι της Παναγίας της Γαυριώτισσας. Γυναικείο μοναστήρι του 18 αιώνα. Γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, Γεννέσιον της Θεοτόκου, πανηγυρίζει όμως την 6η Αυγούστου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Οι τοιχογραφίες του κυρίως Ναού έγιναν το 1756, σύμφωνα με υπάρχουσα επιγραφή.
  7. Το εκκλησάκι του Αι Γιάννη του κυνηγού, σε μικρή απόσταση από το μοναστήρι, καλεί να ευλογήσει τους εραστές της φύσης και των δράσεων της.
  8. Η εκκλησία της Αγιαρσαλής ή Αγίας Ιερουσαλήμ, ένα ακόμη χριστιανικό μνημείο της περιοχής, είναι χτισμένη σε σπηλιά και ευλογεί μάλλον περισσότερο έντονες φυσικές εμπειρίες, δεδομένου, ότι μπορείς κανείς να φτάσει σ’ αυτή μόνο με τα πόδια υπακούοντας και στην πρόσκλήση για δράση εκτός από προσευχή.
  9. Ορειβατικά μονοπάτια

2012-03-08  23:29:25

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017

Ενδιαφέρουν ...

δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 03/05/2012 - 18:19
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 26/01/2012 - 21:13
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 16/01/2012 - 08:38
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 10/01/2012 - 08:32
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 04/01/2012 - 21:12
δημοσίευση από lykeioamfikleias
στις 02/01/2012 - 10:00

ΠΑΥΣΑΝΙΑ - ΦΩΚΙΚΑ

H οδός προς την Αμφίκλεια έχει μήκος εξήντα σταδίων από Λίλαια. Το όνομα της Αμφίκλειας το παρεφθειραν οι ντόποιοι. Ο Ηρόδοτος, ακολουθώντας την πιο παλιά παράδοση, την είχε ονομάσει Αμφίκαια. Οι Αμφικτύονας όμως στην απόφαση που έβγαλαν για την καταστροφή των φωκικών πόλεων της έδωσαν το όνομα Αμφίκλεια. Οι ντόπιοι έχουν σχετικά μ’ αυτή την εξής παράδοση: ένας ηγεμόνας που υποψιάζονταν πως οι εχθροί του επιβουλεύονται το γιό του που ήταν βρέφος, έβαλε το παιδί μέσα σε δοχείο και το έκρυψε σε μέρος της χώρας όπου ήξερε πως υπήρχε η μεγαλύτερη ασφάλεια. Ένας λύκος λοιπόν απειλούσε το παιδί, το φρουρούσε όμως αποτελεσματικά ένας δράκοντας τυλιγμένος γύρω στο αγγείο. Όταν ήρθε ο πατέρας του παιδιού, νομίζοντας πως ο δράκοντας επιβουλεύεται το παιδί, έριξε το ακόντιο και σκότωσε και το δράκοντα και το παιδί. Όταν οι βοσκοί του εξήγησαν πως είχε σκοτώσει τον ευεργέτη και φύλακα του παιδιού του, ετοίμασε κοινή πυρά για το δράκοντα και για το παιδί. Και λένε πως από το δράκοντα εκείνο ονομάστηκε η πόλη Οφιτεία.

ΤΟ ΓΕΛ ΑΜΦΙΚΛΕΙΑΣ

Δ.Δ.Ε. ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ